(Polska) 1978 dramat biograficzny
|
| Rok 1934. Stefan Starzyński zostaje komisarycznym prezydentem Warszawy. Na stanowisku tym ma pozostać do wyborów. Rok 1939 w wyborach Starzyński nie uzyskuje wymaganej większości, ale w dalszym ciągu pełni funkcję prezydenta. 1 września 1939, Stefan Starzyński zaczyna organizować życie w bomardowanej stolicy. Sprzeciwia się nakazowi ewakuowania ważniejszych urzędów i w porozumieniu z gen. Czumą oragnizuje cywliną obronę miasta. W odpowiedzi na apel prezydenta warszawiacy budują barykady, kopią rowy przeciwlotnicze, przygotowują punkty sanitarne. W swoich codziennych przemówieniach radiowych Starzyński podtrzymuje na duchu ludność stolicy. Warszawę opuszczają w pośpiechu przedstawiciele obcych placówek dyplomatycznych, pozostaje jednak amerykański dziennikarz zafascynowany bohaterską postawą mieszkańców i ich prezydneta. Tymczasem sytuacja w mieście jest z każdym dniem coraz trudniejsza, brakuje wody, elektryczności, lekarstw. 26 września zapada decyzja o kapitulacji. Po kapitulacji odrzucił propozycje opuszczenia miasta, został na stanowisku i nadal służył Warszawie. Gestapo aresztowało go 27 października 1939. Dalsze losy prezydenta są do dziś nieznane. Wśród różnych hipotez jest i ta, że hitlerowcy zamordowali go dopiero w 1943 roku w berlińskim więzieniu Spandau.
Obsada: Tadeusz Łomnicki, Jack Recknitz, Henryk Czyż, Wanda Elbińska, Rudolf Gołębiowski, Józef Konieczny, Andrzej Polkowski, Halina Łabonarska. |
