|
Film opowiada o losach trzech przyjaciół, maturzystów z 1938 roku. Opisuje tragiczne losy pokolenia ludzi urodzonych już w świeżo odzyskanej ojczyźnie. Wojna tym ludziom odebrała u progu dorosłości bliskich, nadzieję, przyszłość, cały dobytek, szanse na normalne życie, a bardzo często, pozbawiła ich życia.
Jest rok 1938, coraz odważniej mówi się o wojnie. Polska młodzież wychowana w duchu romantyzmu, a przede wszystkim będąca pierwszym pokoleniem urodzonym w wolnym kraju, za punkt honoru bierze sobie wojskową służbę.
Troje przyjaciół: Andrzej Skowroński (Mateusz Damięcki), Jerzy Bolesławski (Jakub Wesołowski) i Piotr Dołowy (Antoni Pawlicki) zaraz po maturze stają przed pierwszym poważnym życiowym krokiem - co dalej? Do wojska dostają się tylko Andrzej - do pułku kawalerii w Grudziądzu i Jerzy - do piechoty szkoły podchorążych w Zegrzu. Piotr, mający wadę serca, pozostaje w cywilu i rozpoczyna studia na medycynie. Każdy z trójki przyjaciół, tak naprawdę jeszcze chłopców, wciąż traktuje życie, jako ekscytującą przygodę, więc zapowiedzi coraz bardziej nieuchronnej wojny podświadomie starają się przyjmować bez emocji. Ponieważ są młodzi, z gorącymi i otwartymi sercami, w kręgu zainteresowań są kobiety. Chłopcy są pełni wiary w to, że nic złego nie może ich spotkać, bo przecież jeszcze tyle chcą w życiu zrobić, doświadczyć.
Andrzej zakochał się w pięknej Ani (Marta Ścisłowicz), córce starosty szykującej się do studiów malarskich we Lwowie, umawia się z nią w końcu na randkę. Mają się spotkać szóstego września, gdy on wróci z ćwiczeń z Pomorza, a ona ze Lwowa. Spotkanie pierwszego września wyznaczają sobie z kolei Jurek i Krysia (Anna Gzyra), któremu udało się wreszcie przełamać opory dziewczyny. Mają iść do kina, a później do niej. Piotr i Zosia (Julia Pietrucha) są w tym samym czasie nad morzem, na pierwszych wspólnych wakacjach.
Nadchodzi wrzesień 1939 roku. Wieść o wybuchu wojny spada na nich wszystkich jak grom. Dla niektórych jej pierwszy dzień będzie zarazem ostatnim.
|
